Huis van hoop. Midden in een township in Zuid-Afrika.

De winter in Kriel is koud, en voor veel mensen op de boerderijen en bij de barakken is er thuis geen warme maaltijd. Elke week koken we vijftig liter soep. Voor velen is het de enige keer in de week dat ze iets warms eten.

Wie zorgt er voor je als je te ziek bent om zelf naar het ziekenhuis te komen en er geen familie is die langskomt? Ons team komt naar huis. Voor wondverzorging, begeleiding, en een luisterend oor op de momenten dat er verder niemand is.

Een kind dat honger heeft, kan niet leren. Een moeder die niets in huis heeft, kan niet voor haar gezin zorgen. Elke week bezorgen we pakketten bij de meest kwetsbare gezinnen. Suiker, olie, maismeel, thee. Het meest essentiële, voor wie het het hardst nodig heeft.

Naar klinieken, ziekenhuizen en overheidskantoren op tientallen kilometers afstand. Voor mensen die er letterlijk niet kunnen komen zonder ons.

Schooluniformen, hulp bij geboortecertificaten en begeleiding bij het aanvragen van identiteitsdocumenten. Want zonder papieren heeft een kind in Zuid-Afrika geen toekomst.

Al twintig jaar koestert Hetty de droom van een hospice, een plek waar ernstig zieke mensen liefdevol verzorgd kunnen worden in hun laatste levensfase. Nu is die droom binnen handbereik. Het pand is gevonden. De architect is bezocht. De bestemmingswijziging is aangevraagd. We staan aan het begin van iets wat een heel lange tijd heeft gewacht. Wilt u hieraan bijdragen?